Ik kan niet veel fout vinden in die speech

Oskar Freysinger, a member of the Swiss Parliament gave a passionate speech filled with truth that no politician in Washington, DC has yet to give from the floor of Congress. He calls out Islam for what it is: A dogma that is gnawing away at the pillars of our system of laws, wherever it is granted the space to do so. Video courtesy of Walid Shoebat.

Progressieven geven mij de kriebels

Definitie van een progressief oftewel een wereldverbeteraar doemdenker.

“Evil men don’t get up in the morning saying ‘I’m going to do evil.’ They say: ‘I’m going to make the world a better place’.” [Christopher Booker] 

Progressieven geven mij de kriebels

Valt het u ook zo op dat mensen die zich vroeger eerder links, socialist, communist, groen of links-liberaal noemden, zich nu eerder profileren als progressief, vermoedelijk omdat het,.. ja meer progressief klinkt.

Dat is vooral eigenaardig voor liberalen, omdat er toch zo een groot en hemelsbreed verschil is tussen een liberaal en een progressief. Ik hou van het liberalisme, maar niet van een progressief. Zelfs een echte linkse rakker kan mijn sympathie soms wegdragen, grappig archaïsch als ze zich soms nog aan hun klassenstrijd vastklampen, zich niet realiserend dat die stierf in 1989 toen de weldaden van het proletarisch paradijs ontsluierd werden, bij het openzwaaien van de poorten aan de Berlijnse muur. Ja, wat was er veel gelijkheid in die arbeidersparadijzen, iedereen was er arm en had er niets, op een hele kleine partijelite na, uiteraard.

Zelfs nu nog schreeuwen ze, haal het geld waar het zit, bij de banken uiteraard, terwijl elk zinnig mens weet dat de banken allemaal virtueel failliet zijn. Wat gaan we daar nog halen? Als we de banken echt aan de vrije markt hadden overgelaten, waren ze allemaal failliet nu, zonder uitzondering. Hoezo vrije markt en neoliberalisme? Zonder staatsinterventie, geen banken. Het ultieme staatskapitalisme en dus communisme.

Progressieven echter, die geven me pas echt de kriebels. Het klinkt wel positief natuurlijk, dat woord “ progressief”. Het verkoopt zich beter dan links, socialist of godbetert communist de dag van vandaag. In realiteit betekent het echter “geleidelijk”, niet via een revolutie, maar stukje bij beetje, progressief dus. Altijd maar naar steeds meer regeltjes en wetten die altijd één ding gemeen hebben, alsmaar minder vrijheid voor het individu.

Een maatschappij waar het groepsdenken en groepsgevoel als verheven waarden en normen gelden. Altijd met grote beloftes van meer gelijkheid, herverdeling, zuivere lucht, en dies meer, op weg naar Utopia. Altijd op weg naar meer gelijkheid en meer wij- en groepsgevoel. Maar minder vrij dan.

Een toevallige opmerking, die niet in het progressieve plaatje past, staat gelijk met haatzaaierij en is bijgevolg een halsmisdaad, want dat tast het identiteitsgevoel van de groep aan, ja  dat moet onmiddellijk in de kiem worden gesmoord. Meer gelijkheid en een faire maatschappij is het doel, en eenmaal dat ideaal bereikt, dan zullen we nog meer regels en wetten in de maag gesplitst krijgen, of we dat nu prettig vinden of niet.

Stoppen doet het immers nooit met progressieven. Het is eigenlijk dezelfde agenda als revolutionair marxisme, alleen… geleidelijk.., tja progressief dus, niet via revolutie, maar progressief en geleidelijk, zoals kanker. Veel sociale gelijkheid is het doel, en een enorm “wij gevoel” zal ons deel zijn in die progressieve Utopia, zoals Cuba, daar is veel sociale gelijkheid, allemaal arm en onvrij. Zoiets wellicht.

Een Liberaal zal je recht op vrije meningsuiting verdedigen, ook al is hij het niet eens met jou. Een progressief zal iemand anders zijn rechten verdedigen om jou de mond te snoeren, gewoon omdat ze het niet eens zijn met jou en je ergerlijk vinden. Een Liberaal ziet de waarde in de vrije uitwisseling van ideeën, een progressief ziet dit als een bedreiging voor de maatschappelijke samenhang. Liberalen doen wat zij denken dat juist is, progressieven doen wat zij geloven dat correct is, juist en onjuist spelen geen rol. Liberalen willen leven en laten leven, progressieven willen reguleren, censureren ( zie woord allochtoon), willen bemoeien en belemmeren, omdat progressieven altijd weten wat het beste is voor iedereen. Dat is blijkbaar een gave die alleen progressieven hebben.

Voor een Liberaal is taal een gereedschap, voor een progressief is het een wapen. De werkelijke mening van woorden is niet van belang, zolang ze kan worden gebruikt als een zwaar stomp instrument om iemand de mond te snoeren. Want progressieven beschouwen zichzelf als de enige scheidsrechters wat mensen wel en niet mogen denken en zeggen. Ze voelen zich volmaakt gerechtigd om meningen die zij afkeuren te overschreeuwen, zodat niemand ze nog kan horen. Progressieve studenten zijn er helemaal dol op.

Als tegenstelling staat een liberaal open voor andere meningen en standpunten. Bij een progressief is er geen andere standpunt. Als je niet progressief bent, dan ben je een extreem rechtse zak en als je geen hoge dunk hebt van Islam, dan ben je een racist. Einde verhaal.

Dus wat ben jij? Liberaal of progressief? Je kan niet allebei zijn, de woorden zijn tegenstellingen in dezelfde manier als gezond verstand en krankzinnig tegenstellingen zijn.

Multiculturalisme is natuurlijk het ultieme progressieve woord een regenboogkleurige confectie die, net als alle progressieve woorden (inbegrepen het woord progressief zelf) het tegendeel betekent van wat het lijkt te zeggen.

Er is helemaal niets multicultureel aan een islamitisch getto en er zijn in ons progressieve Europa islamitische gettos die we kunnen beschouwen als de voornaamste vruchten van het multiculturalisme. Als resultaat kunnen Joden niet langer rondwandelen in verschillende Europese steden zonder te worden aangevallen door bendes van Moslim immigranten. Maar niemand in de media wil daarover praten. Het is niet progressief genoeg. Trouwens een progressieve journalist zou een niet uitgelokte aanval op een eenzame jood, door een bende islamitische gangsters (als ze het al zouden verslaan), als een conflict tussen gemeenschappen omschrijven. Omdat progressieve journalisten niet geïnteresseerd zijn in de waarheid als de waarheid niet correct is.

Dat soort media is zeker in Zweden onberispelijk progressief en dus onberispelijk halal en vol van hetzelfde soort culturele hypocrieten die Pim Fortuyn hebben vermoord in Nederland, door de man te demoniseren en die dan achteraf deden alsof ze geschokt waren. Behalve hier in België, waar onze VRT staatsambtenaar Kris Dusauchoit en vriendje van Maya Detiege, op de radio zijn pret niet op kon, en doodleuk verklaarde in de eter, (one down few more to go). Iemand nog iets van vernomen?

In Zweden wordt de pers rechtstreeks gesubsidieerd door hun progressieve regering om de waarheid over de effecten van hun zelfmoord-progressieve immigratiebeleid te verbergen.

Ze willen niet dat mensen weten dat hun vroeger beschaafde en vreedzame land, nu de verkrachtingshoofdstad van Europa is, een situatie verergerd door de weigering van de media om misdadigers etnisch te identificeren. Zien we al gelijkenissen met het schrappen van het woord allochtoon in dit landje?

Want die informatie is niet progressief. Het zou nuttig kunnen zijn voor het publiek en ethisch juist en gepast om de mensen een waar beeld te geven van de werkelijkheid, maar dat is niet progressief dus moet het wel verkeerd zijn. De waarheid moet verkeerd zijn als de waarheid niet correct is.

De consequentie is dat volgens de statistieken een op vier Zweedse vrouwen tijdens haar leven zal worden verkracht. Met dank aan alle progressieve journalisten.

 

Wafa Sultan : Moedige vrouw tegen islam. Sterk

Geweldig sterke vrouw die het echt opneemt voor haar onderdrukte zusters in de islam landen. Niet zoals onze zachte linkse feministen die hier op tafel kloppen voor een foute tweet of uitschuiver, maar zedig zwijgen over de onderdrukking en mishandeling van miljoenen moslim vrouwen in de wereld.

De mythe van de gematigde islam

Hieronder wat links naar geweldige informatie en inzichten over wat islam nu eigenlijk is. 

Ik ben abosluut geen fan, van gelijk welke religie. Er zijn er 3000 in de wereld. Allemaal met hun eigen god(en). Ik zeg tegen hun, lever met de formule waarop u bewijst dat die andere goden niet bestaan, dan zal ik die formule graag gebruiken om te bewijzen dat uw god ook niet bestaat. 

Dat wil niet zeggen dat ik geen respect kan hebben voor gelovige personen. De persoon is echt en kan ik beoordelen op zijn/haar daden. Religies zijn gebasseerd op uitgevonden verhaaltjes door zogzegde profeten, die in contact stonden met één of ander opperwezen. Dat is niet genoeg. Toch?

 

Wat drijft ons?

De Mythe van de “Gematigde” Islam

Zeg nooit meer "gematigde moslim" | LVB.net

Doorlichting van het boek “Wie is er bang van de islam” van Selahattin Koçak, en de uitspraken van de gebroeders Koçak | Nieuw Pierke

!Uitkijk - De islam ontmaskerd

De Mythe van de “Gematigde” Islam

Seculiere maatschappij, voor allen, teken de petitie

Open brief/ petitie De burger is vrij. Aan het loket noch God noch partij.

dinsdag 30 april 2013

 



                                                               Onderteken hier zelf ook de brief! 
Geachte Premier

Geachte Ministers-presidenten
Geachte Burgemeesters
 
Opnieuw staat de neutraliteit van de overheid ter discussie en gaan er stemmen op om overheidsambtenaren toe te laten om levensbeschouwelijke en ideologische symbolen te dragen bij het uitoefenen van hun ambt. Het ontbreken van een duidelijke, federale richtlijn hierover heeft de voorbije weken de discussies opnieuw nodeloos gevoed en aanleiding gegeven tot misverstanden allerhande. Een verbod op het dragen van levensbeschouwelijke en ideologische symbolen door ambtenaren is echter een noodzakelijke voorwaarde voor de sociale cohesie binnen een door diversiteit gekenmerkte samenleving.
We vragen u dan ook met aandrang om het neutraliteitsprincipe niet op te geven. Integendeel, u moet het seculiere karakter van de overheid versterken om zo het samenleven alle kansen te geven. Want het is precies de neutraliteit van de overheid die vrije burgers verbindt met een centraal gezag en hen aanzet om gedeelde waarden en normen loyaal na te leven. Indien u de neutraliteit opgeeft, zet u ook het harmonieuze samenleven op het spel.
In een open samenleving staat de vrijheid van de mens centraal. Ongeacht huidskleur, geslacht, geloof of seksuele geaardheid heeft iedereen het recht om over zijn eigen leven te beschikken. Mensen hebben dan ook de meest uiteenlopende opvattingen over wat ze mooi, goed of waardevol vinden. Die diversiteit en vrijheid zijn positief. De vrijheid stelt ons in staat om een leven te leiden op de maat van onze eigen voorkeuren en inzichten. De diversiteit verruimt onze blik en stimuleert wederzijdse aanvulling.
Maar tegelijk stellen die vrijheid en diversiteit ook problemen. Ze zetten de tegenstellingen tussen verschillende visies immers ook op scherp en doen twee vragen rijzen. Hoe kunnen mensen die fundamenteel andere antwoorden formuleren op dezelfde zingevings- en geluksvragen, überhaupt nog samenleven? En welk gezag wordt door vrije mensen nog aanvaard? Het is precies op die vragen dat een seculier samenlevingsmodel een antwoord biedt.
Een open samenleving wil de angel uit scherpe levensbeschouwelijke en ideologische tegenstellingen halen door volop in te zetten op pacificatie. Men is op zoek gegaan naar een manier om tegengestelde visies met elkaar te verzoenen en toch maximaal rekening te houden met de individuele vrijheid.               
Men koos er voor om de vrijheid in verschillende domeinen af te bakenen. In de beslotenheid van je eigen huis ben je vrij om te doen en te laten wat je zelf wil. Iets analoogs geldt binnen de beslotenheid van een ruimte (kerk, moskee, tempel) voorzien voor gelijkgezinden.  Maar eenmaal buiten, in de publieke ruimte, de ruimte die we delen met anderen mensen, liggen de zaken anders. Daar kan de persoonlijke vrijheid in principe begrensd worden door het feit dat anderen hetzelfde recht genieten. Kortom, uw vrijheid eindigt daar waar de vrijheid van anderen begint. Toch wordt ook in de publieke ruimte, (met uitzondering van het boerkaverbod) maximaal met de menselijke vrijheid rekening gehouden. De vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienstbeleving blijven er onverminderd gelden. Zonder gebruik te maken van geweld of dwang mag men zijn levensbeschouwelijke, ideologische en persoonlijke voorkeuren etaleren en publiek verdedigen.
Om het samenleven mogelijk te maken kiezen we, via democratische besluitvorming, de regels en normen die voor iedereen gelden. En uit respect voor de diversiteit wordt er over gewaakt dat uit die regels geen exclusieve voorkeur blijkt voor een of andere visie. De regels mogen dus niet discrimineren. Op die manier wordt gegarandeerd dat iedereen zich als burger gelijk behandeld voelt.
De overheid speelt in de goede werking van een open samenleving een belangrijke rol. Zij organiseert het politieke debat; voert de gemaakte afspraken uit door een publieke dienstverlening aan te bieden en controleert de naleving van de afspraken. De overheid beschikt daarom over macht. Als enige heeft ze het recht om, indien nodig, politiegeweld te gebruiken en mensen van hun vrijheid te beroven. Ze krijgt die macht van de burgers. Zij aanvaarden het gezag van de overheid op voorwaarde dat de overheid zich ten aanzien van hen dienstbaar opstelt en zij op het gebruik van die macht democratische controle kunnen uitoefenen. In essentie komt het hier op neer: in een open samenleving zal de macht van de overheid enkel als legitiem worden ervaren wanneer ze de vrijheid van de burger ten volle respecteert.
Dat respect manifesteert zich in de neutraliteit van de overheid. Door levensbeschouwelijk en ideologisch onbevooroordeeld te zijn en elke zweem van partijdigheid te vermijden, plaatst ze de menselijke vrijheid centraal.
Precies daarom moet de overheidsambtenaar er van afzien om zijn eigen levensbeschouwelijke of ideologische voorkeuren te etaleren. Hij moet er zich van bewust zijn dat dergelijke symbolen de vrijheidsbeleving van de burger negatief kunnen beïnvloeden en de indruk kunnen wekken dat de geboden dienstverlening er door gekleurd is. De ambtenaar staat ten aanzien van de burger in een relatie van dienstbaarheid. Zijn persoonlijke visie is tijdens de duur van zijn werkzaamheden ondergeschikt aan die van de burger. Door zijn levensbeschouwelijke en ideologische overtuigingen tussen haakjes te plaatsen, betuigt de overheidsambtenaar intercultureel respect ten aanzien van de vrijheid van de burger.
Deze brief heeft dus betrekking op overheidsambtenaren en niet op politieke (verkozen) mandatarissen. Die hebben net als alle andere burgers, het recht om hun eigen levensbeschouwelijke en ideologische voorkeur te etaleren. Ze vertegenwoordigen immersniet de overheid als instelling maar wel de kiezers die voor hen hebben gestemd. Zij zijn dus bij definitie partijdig.
Het streven naar neutraliteit door de overheid is geen miskenning van de waarde en kracht van levensbeschouwelijke overtuigingen. Wel integendeel. Het is precies omdat men ten volle erkent dat ze bepalend kunnen zijn voor de manier waarop we met elkaar omgaan, dat men er zo omzichtig mee omspringt. Een verbod op het dragen van levensbeschouwelijke en ideologische symbolen door ambtenaren bagatelliseert de kracht van die symbolen dus niet.
Tot slot, het harmonieuze samenleven is evident van bovenlokaal belang, een regeling op het hoogste niveau dring zich op. Het installeren van een federaal verbod op het dragen van levensbeschouwelijke en ideologische symbolen door ambtenaren bij het uitoefenen van hun ambt, stelt de vrijheid van de burger en de dienstbaarheid van de overheid centraal en zet in op pacificatie. Zo bouwt men aan een samenleving waar mensen elkaar in vrijheid en als gelijken kunnen ontmoeten en die iedereen kansen biedt om het geluk te vinden. Een open samenleving is er niet alleen door mensen maar ook - en misschien vooral - voor mensen.
Om onze vraag kracht bij te zetten, organiseren we een petitie waarin we het volgende vragen:   
1.       Installeer een verbod op het dragen van levensbeschouwelijke en ideologische symbolen door overheidsambtenaren bij het uitoefenen van hun ambt.
2.       Waardeer de neutraliteit van de overheidsambtenaar als een positieve uiting van dienstbaarheid.
3.       Versterk het seculiere karakter van de overheid.
 
                                                                Onderteken hier zelf ook de brief!
 
Met de meeste hoogachting,

Jurgen Slembrouck
Universiteit Antwerpen
Vrijzinnige Dienst
 
Ondertekenaars:
 
Em. Prof. Etienne Vermeersch (Universiteit Gent), Prof. Paul Cliteur (Universiteit Leiden), Prof. Johan Braeckman (Universiteit Gent), Prof. Jan Verplaetse (Universiteit Gent), Prof. Maarten Boudry (Universiteit Gent), Prof. Dirk Verhofstadt (Universiteit Gent), Ann Brusseel (voorzitter R.A.P.P.E.L.), Em. Prof Baron Rudi Verheyen (Universiteit Antwerpen), Prof. Geert Lernout (Universiteit Antwerpen), Prof. Han Asard (Universiteit Antwerpen), Prof. Bas Engelborghs (Universiteit Antwerpen), Prof. Bob Lowen (Universiteit Antwerpen), Prof. Willy Van Parys (HZS Antwerpen), Em. Prof. Mark Nelissen (Universiteit Antwerpen), Em. Prof. Jef Van Landuyt (Universiteit Antwerpen), Em. Prof. Frits De Vree (Universiteit Antwerpen), Em. Harry Van Onckelen (Universiteit Antwerpen), Em. Prof. Willy Winkelmans (Universiteit Antwerpen - ITMMA), Em. Prof. Walter Decleir (Universiteit Antwerpen), Prof. Gustaaf Cornelis (Vrije Universiteit Brussel), Em. Prof. Michel Magits (Vrije Universiteit Brussel), Em. Prof. Peter De Coninck (Vrije Universiteit Brussel), Gert De Coorde (Directeur Uitstraling Permanente Vorming vzw), Prof. Ester Struelens (Hogeschool Gent), Em. Prof. Magda Michielsens (ex-professor vrouwenstudies, feministe), Linda Schools (Universiteit Antwerpen), Frank Verberckt (Artesis Hogeschool Antwerpen), Mario Van Essche (Voorzitter Humanistisch Vrijzinnige Vereniging), Marieke Höfte (Oud-voorzitter Humanistische Vrijzinnige Vereniging), Jacinta De Roeck (gewezen senator), Roland Duchâtelet (Ondernemer), Luc Vermeire (ondernemer), Leander De Cauter (Ondernemer), Eric Rombaut (Ondernemer), Kurt Defrancq (acteur), Dr. Geerdt Magiels, Marie-Jeanne Maes (fotograaf), Jeannine Fret (ambtenaar op rust, Universiteit Antwerpen), François Peeters (ambtenaar op rust, Universiteit Antwerpen) ... 

 

De Palestijnse kwestie eenvoudig en juist toegelicht: deel 1

Danny Ayalon legt op heldere en simpele manier uit hoe de vork in de steel zit.

Deel 2

Tweede deel, met meer echte verheldering door Danny Ayalon

Deel drie van Danny Ayalon

Weer en ander en beter inzicht in wat het conflict nu eigenlijk precies is.