De linkse goedmens

In den goeden ouden tijd

In den goeden ouden tijd, waren linkse mensen verzot op de arbeiders. Veel linkse mensen waren arbeiders. Dat waren de mensen die we socialisten noemen. Die verenigden zich in vakbonden enzo.

Soms waren de linkse mensen bang van die toch wel ruwere arbeiders, maar door te doen alsof ze niet bang waren en zelfs vriendelijk te zijn tegen die ruwe socialistische arbeider, konden ze zijn vertrouwen winnen. Ze gaven die arbeiders wat geld, droegen dezelfde tekens op hun kleding, vergaderden samen; zongen samen de internationale en gaven de indruk dat ze wel heel erg bekommerd waren om die arme sloebers. Alvast veel meer dan die bazen in hun pak en stropdas.

Vandaag de dag

Vandaag de dag, zijn arbeiders dat socialisme kotsbeu, het socialisme heeft hen niet rijk en gelukkig gemaakt, zoals beloofd. Dus stemmen die arbeiders niet meer voor socialistische partijen.

Vandaag de dag zijn linkse mensen middenklasse bourgeois mensjes geworden. Die stemmen heel veel groen. Het zijn watermeloenen geworden, rond hun rode gedachtengoed hebben ze een groene schil gelegd. Veel van die eco-socialisten wonen in de grote stad, waar ze kosten noch moeite sparen om het onmogelijk te maken voor niet bewoners van die stad om bij hun te geraken. In het weekend gaan deze ecologisch verantwoorde groene eco-socialisten naar “den buiten, naar den boer” om even die eenvoudige simpele zielen te gaan bekijken. Om die uitstap te doen, gaan ze liefst met het openbaar vervoer, dat die simpele zielen op den buiten mogen betalen middels miljarden subsidies.

Linkse middenklasse mensjes zijn geweldig ontgoocheld in de hedendaagse arbeiders. Die stemmen namelijk rechts vandaag de dag en willen niet meer betalen voor die linkse mensjes en hun droomwereld.

Linkse mensjes vinden arbeiders vandaag de dag, simpele niet verlichte geesten die enkel maar aan oppervlakkig, snel en goedkoop plezier en vertier denken. Linkse mensen vinden arbeiders saai en eigenlijk niet in staat om voor zichzelf te zorgen. Kortom, arbeiders weten niet wat goed voor hun is.

Linkse mensen denken dat arbeiders gewoon niet in staat zijn om voor zichzelf te denken. Daarom moeten die simpele arbeiders levenslang begeleid worden om zeker te zijn dat ze wel de juiste beslissingen nemen.

Onvermoeibaar zullen deze linkse progressieve en zeer politiek correcte bourgeois mensjes onderwijs programma’s ontwikkelen om toch maar te zorgen dat die arbeider de juiste en veel te dure kleding, eten, cultuur en nu ook groene energie koopt. Arbeiders willen echter goedkoop en goed kopen, dat is voor linkse mensjes de ware horror. Hoe kunnen die arbeiders toch zo onethisch zijn. School als indoctrinatie machine, het is een gegeven. In de school zal u leren wat de goedmens wil dat u leert, maar niet wat u nodig hebt om kritisch te leren denken.

Gewone eenvoudige mensen houden van vermaak en vertier, gaan graag eens lekker van bil van tijd tot tijd en drinken al eens een glas teveel. Die begrijpen niet dat ze een risicovol bestaan leiden, dus is een constante stroom aan opvoedingsprojecten en mediaberichten van linkse progressieve mensen nodig om die eenvoudige burgers daar op te wijzen.

Daarom moeten die eenvoudige simpele arbeiders/werkmensen constant worden beschermt tegen nieuws dat hun onverdraagzaamheid en oppervlakkigheid zou kunnen doen toenemen. Linkse progressieve goedmensen zijn dan nodig om die simpele werkmens weer op het goede spoor te zetten en zijn nonchalante “god schept de dag en we vliegen erdoor” mentaliteit om te buigen tot een ethisch verantwoord links wezen.

Ook nu die simpele ruwe en onbeholpen arbeider zijn weg naar de sociale media zoals “twitter en facebook” heeft gevonden moeten die hoogopgeleide linkse middenklasse goedmensen hem via hun bevriende en gecontroleerde mediakanalen terechtwijzen, dat zijn taalgebruik en eerlijke mening toch wel te wensen overlaat en ja zelfs problematisch aanstootgevend kan zijn. Linkse mensen zijn heel snel beledigd en verontwaardigd. Die verontwaardiging is hun standaard strategie en dragen ze fier als een waardig gewaad, voornamelijk dan om hun totale idiotie onder te verbergen.

Linkse politiek correcte goedmensen zijn vaak droevig en erg ongelukkig

De meeste van die Linkse politiek correcte goedmensen hebben een heel goed leven, fijne baan en tof gezin, maar zijn toch heel droevig. Ze zijn ook vaak heel droevig voor andere mensen. Mensen die ze niet kennen, nooit ontmoeten en totaal anders zijn, soms dichtbij, maar ook soms heel ver weg.

In den goeden ouden tijd wilden linksmensen alles verbeteren voor andere mensen. Dat deden ze door alles wat overheid, politie was te bekritiseren en te wantrouwen. Dat doen linksmensen nu niet meer. De overheid en overheidsdiensten weten het altijd beter. Alles wat uit een privaat bedrijf of onderzoek komt is corrupt. Dat komt vooral omdat al die linksmensjes nu hun postjes hebben bij diezelfde overheid. Dat helpt, dan moet het wel goed zijn nu.

In plaats van naar de gewone arbeider te luisteren, zijn linksmensen nu gewoon altijd verontwaardigd en beledigd wanneer die onbehouwen vlegels van eenvoudige arbeiders hun mening en afkeuring wat ongezouten eruit flappen.

Linkse mensen zijn zeer behulpzaam in het vervangend beledigd zijn. Surrogaat beledigingen als het ware. Andere mensen of gemeenschappen kunnen dan gewoon doorgaan met hun leven, de progressieve goedmens zal die taak wel overnemen. Ogenschijnlijk doen linkse goedmensen dat graag, toch blijven ze droevig. Het schijnt niet echt bij te dragen aan hun geluk.

Links goedmensen zijn echt bezorgd, zeker veel meer dan andere mensen

Links goedmensen zijn geweldig bezorgd over het welbevinden van andere mensen, speciaal van mensen die ver weg wonen en heel erg verschillen in cultuur, normen en waarden van de Westerse goedmens. Het opzettelijk in de steek laten van de onderdrukte vrouwen in die cultuur en het plegen van actief schuldig verzuim is maar een kleine prijs die moet worden betaald om rustig te kunnen slapen voor deze overbezorgde goedmens.

Linkse goedmensen zijn ook geweldig bezorgd over het welbevinden van onze planeet. Andere niet goedmensen zijn gewoon niet in staat om zich onbaatzuchtig niet egoïstisch te gedragen tegenover deze mooie planeet. Dus moeten goedmensen dat wel doen. Goedmensen houden heel erg van de aarde, meer zelfs dan van die egoïstische andersdenkende mensen.

Sinds het proletariaat in het Westen zelf op reis gaat en een welvaartniveau heeft bereikt die geen enkele utopische socialist ook maar had kunnen dromen, is de verkrachting van de aarde door de mens de nieuwe heilige oorlog geworden voor de linksmens.

Om die bezorgdheid wereldkundig te maken richten goedmensen verenigingen op, zoals greenpeace, wwf, Siërra club en vele vele andere private clubjes. Deze clubjes hebben een heilige opdracht en zijn zeer bedreven in het gebruiken van marketing trucs die anders slechts bij die verfoeide rechtsmensen hun bedrijven zijn te vinden. Maar dat is ok, want het hogere doel is heilig. Liegen, de waarheid verdraaien, opzettelijk overdrijven, het is een tweede natuur voor deze clubjes. De bevriende pers zal het als zoete koek en brave gelijkgezinde activist zonder morren in zijn media vermelden.

Daar bestaat een term voor “churnalism” is het. Een studie in het Verenigd Koninkrijk wees uit dat maar liefst 80% van alle wetenschapplijk nieuws dat u in uw maag gesplitst krijgt door onze pers, gewoon platte overschrijverij is. Geen vragen, geen onderzoek, nul kritiek.

De toverformule die de linksmens daarvoor gebruikt is Verontwaardiging

Er kan geen prijsuitreiking zijn of één of andere culturele goedmens zal de toverformule gebruiken. Sinds er zoiets als “de intellectueel” is opgestaan, ongeveer een eeuw geleden, heeft links zich met overgave op dat predicaat gegooid. Het is een doel op zich nu, “intellectueel worden”  Je moet daar amper moeite voor doen, nadenken en je verdiepen in het onderwerp is totaal te ontraden zelfs, ga naar voor, neem je prijs in ontvangst en leuter iets over gelijke rechten, glazen plafond, onderdrukking, oorlog, racisme, klimaat etc.… en je bent zo tot die gegeerde intellectuele klasse verheven.

Een intellectueel is een persoon die erkenning geniet voor de kunde in zijn vakgebeid, maar zich zeer verontwaardigd over een ander onderwerp uitspreekt. Een intellectueel is niet gekend of gerespecteerd voor verwezenlijkingen in zijn eigen vakgebied. Hij is gekend voor zijn standpunt en verontwaardiging over een onderwerp waar hij niets vanaf weet, maar waar hij zich tegen of over uitgesproken heeft.

Sommige intellectuelen hebben bijgedragen tot het vergroten van de totale som van  kennis die de mensheid bezit. Maar daar zijn die intellectuelen niet voor bekend geworden. Het is niet voor hun baanbrekend werk en academische verwezenlijkingen dat deze mensen het gegeerde predicaat “intellectueel” mogen claimen. Noam Chomsky is bijvoorbeeld zo een groot geleerde, wiens bijdrage aan de wetenschap onbetwist is. Maar het is pas toen deze academicus zich tegen de oorlog in Vietnam heeft uitgesproken dat hij in het Pantheon van de intellectuelen werd toegelaten. Sindsdien wordt de man over allerlei onderwerpen in de pers opgevoerd,(vooral Israël bashen) maar nooit over zijn vakgebied uiteraard.

Prachtige moderne voorbeelden zijn de bekende Vlamingen en Hollywood vedetten die zich graag uitspreken over de problemen van de wereld. Luister naar mijn woorden kijk vooral niet naar mijn daden is de rode draad in hun verhaal. Ik ben meer dan een acteur, muzikant, schrijver… ik ben een intellectueel die heel erg bezorgd is over medemens (toch de gelijkgezinde) en de planeet natuurlijk.

Linksmensen hebben zoveel liefde in zich, dat ze andersdenkenden gewoon haten.

Ze hebben veel koosnaampjes voor al wie hun mening niet deelt. Rechtse zak, fascist, denier, trol, nazizwijn, kapitalist, uitbuiter, ontkenner … en ga zo maar even door.

Argumenten, nadenken, logica, het is helemaal niet nodig voor linkse goedmensen. Naar die andersdenkenden wijzen en uitschelden voor egoïst is al genoeg. Niets wat uit de mond van een rechtse zak komt kan immers waard zijn om naar te luisteren. Linkse goedmensen zijn bezorgd en dat volstaat. Arbeiders begrijpen die linkse mens niet, daarom denken linksmensen dat roepen en tieren op straat wel voldoende is om die niet begrijpende oppervlakkige niet bezorgde arbeider te overtuigen.

Wanneer u zeker wil weten wanneer u met een linksmens te doen hebt, vraag hem gewoon zijn mening over NV-A of Bart Dewever. Als ze beginnen te roepen en schelden dat ze bezorgd zijn, dan hebt u er eentje gevonden. Maar ze worden wel zeldzamer en zeldzamer.