Ex-moslima brengt haar verscheurende realiteit

Toelichting bij dit filmpje.

Deze ex-moslima stuurde mij dit filmpje persoonlijk toe en vroeg mij of ik daar aandacht aan wou besteden en desgevallend wilde rondsturen via mijn twitter account en blog.

Dat wilde ik wel doen, na verifiëren of dit een echte ex-moslima was.

Na veel over en weer berichten, en vragen van mij, kon ik vaststellen dat dit inderdaad wel een ex-moslima moest zijn.

Toch drong ik nog aan op een ontmoeting. Ik moest beloven haar identiteit nooit prijs te geven. Vandaag hebben we bijna drie uur lang persoonlijk gesproken. Haar verhaal was schrijnend, moedig en soms zelfs optimistisch. Dit persoonlijke levensverhaal was eigenlijk boekmateriaal. Daar zat geen gebroken vogeltje, maar een sterke fiere vrouw, die gebroken had met islam, maar dagelijks moest overleven met de permanente spiedende blikken van de familie.

Ik kan bijgevolg vrijwel geen informatie verstrekken over deze vrouw. Alles waar ik naar zou verwijzen, zoals haar geboorteland, leeftijd, hoeveel kinderen, haar familie of hoe ze uiteindelijk en in welk jaar in Europa is aangekomen, haar werk. Ik kan er niets van zeggen. Elke verwijzing kan haar leven in gevaar brengen.

Wij laten Yasmien Naciri en de Aya Sabi moslima’s los met hun bekeringsijver en taqiyya strategie. Maar de ex-moslima kan niet op de redactie haar zegje komen doen of in programma’s zoals “de afspraak” het mooie weer komen maken.

Dan is er toch iets serieus aan de hand. Maar blijkbaar kan het onze media niet schelen.

Waarom doen redacties geen moeite om deze ex-moslima een platform te bieden, om haar verhaal te kunnen doen, zonder angst te hebben dat haar identiteit gecompromiteerd kan worden? Het zou kunnen als redacties en journalisten echt de moeite zouden doen.

PS: Ik vroeg haar waarom ze de PVV zo naar voor bracht. In haar overtuiging is dergelijke partij de enige die oprecht en zonder dubbele agenda de islam wil aanpakken. De enige manier om onderdrukte vrouwen te bevrijden vanonder het juk van de islam.